Κείμενο του Χρήστου Αρβανιτόπουλου
Ποτέ δεν περίμενα να δω μία σχολική γιορτή να γίνεται θέμα συζήτησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τι είναι όμως μία καλοκαιρινή γιορτή; Είναι μία άτυπη σχολική γιορτή, που δεν προβλέπεται από κανένα νομοθέτημα (σύμφωνα με το Π.Δ.97/2017, άρθρο 4. οι επίσημες – θεσμοθετημένες γιορτές είναι τέσσερις, 28η Οκτωβρίου, 25η Μαρτίου, 17 Νοέμβρη και 30 Γενάρη των Τριών Ιεραρχών) που στόχο έχει να γιορτάσει τη λήξη του σχολικού έτους και συνήθως πραγματοποιείται απογευματινές ώρες και με τη συμμετοχή πολλές φορές του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων. Τα θέματα που επιλέγουν οι Σύλλογοι Διδασκόντων είναι συνήθως συναφή με το καλοκαίρι, τις παραδόσεις μας και με κινητικά παιχνίδια. Αποφεύγονται διά ροπάλου τραγούδια όπως σκυλάδικα, προσβλητικά, σεξιστικά κλπ που δε συνάδουν με την εκπαίδευση και το παιδαγωγικό κλίμα των σχολείων.
Μετά τη λήξη της καλοκαιρινής γιορτής μπορεί ν’ ακολουθήσει και ένα πάρτι με αποκλειστική ευθύνη των Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων. Μπορεί εκεί ν’ ακουστούν από βαριά λαϊκά, σκυλάδικα, ελαφρολαϊκά κλπ, κλπ.
Είναι άδικο να κατηγορούνται εκπαιδευτικοί και σχολεία από ανθρώπους που άκουσαν αυτά τα τραγούδια, για το επίπεδό τους και για τη συνεισφορά τους στη δημόσια εκπαίδευση και μάλιστα από ανθρώπους που πριν μερικά χρόνια είχαν τα παιδιά τους σ’ αυτά τα σχολεία !
Μια λύση προκειμένου να αποφύγουμε αντιπαραθέσεις θα ήταν η κατάργηση και η αποφυγή γιορτών που δεν προβλέπονται νομοθετικά! Ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα; Περισσότερη γκρίνια και ένα κρίμα για τα παιδιά που φεύγουν από το Δημοτικό Σχολείο χωρίς να αισθανθούν αυτή τη δυνατή στιγμή, το τέλος των έξι ολόκληρων ετών στο σχολείο.
Καλό είναι λοιπόν να πρυτανεύσει η λογική, να σταματήσουν οι προσβολές. Αυτή η άτυπη γιορτή λήξης των μαθημάτων σηματοδοτεί το τέλος μιας μεγάλης προσπάθειας μαθητών, εκπαιδευτικών και Γονέων. Ας μην τη δηλητηριάζουμε!
