Αυτά που συμβαίνουν στην Ελληνική Βουλή αυτές τις μέρες είναι λυπηρά και άκρως εξοργιστικά. Κάθε Έλληνας αισθάνεται ντροπή και οργή για το πολιτικό προσωπικό που επέλεξε να διαφεντεύει τις τύχες αυτού του τόπου.
Οργή για την Κυβέρνηση και ιδιαίτερα στον Πρωθυπουργό κ. Μητσοτάκη, που βάζοντας πάνω από την αλήθεια και το δίκαιο το καθαρά προσωπικό του συμφέρον και δευτερεύοντος όλα τα άλλα.
Με Συνταγματικές ακρότητες οδηγεί το κόμμα που ηγείται σε ανυποληψία. Με την απόφασή του να μη δεχθεί την προανακριτική που προτείνουν οι άλλοι, με στόχο να μην ελεγχτούν οι δύο υπουργοί που κατηγορούνται από την Ευρωπαία εισαγγελέα, ευτελίζει το δημόσιο και πολιτικό βίο αυτής της χώρας.
Οι υπουργοί όμως που κατηγορούνται, όπως τους άκουσα στις εισηγήσεις τους στη Βουλή, λένε ότι είναι αθώοι και έχουν τα τεκμήρια εκείνα για να το αποδείξουν. Το δικαίωμα αυτό της υπεράσπισης του εαυτού τους, τους το στερεί ο πρωθυπουργός, αφήνοντας τους με τη ρετσινιά να τους ακολουθεί.
Είναι φανερή η ανασφάλεια που νοιώθει ο κύριος Μητσοτάκης. Φοβάται την ίδια του την κοινοβουλευτική ομάδα και για το λόγο αυτό την περιχαρακώνει με ευρήματα τύπου Covid, για να είναι σίγουρος ότι δε θα υπάρξουν διαρροές…
Θα μου πείτε ότι τέτοια είχαν συμβεί και στο παρελθόν, γιατί να μη τα ακολουθήσει για να σωθεί από την προσωπική κατάρρευση που θα ακολουθήσει, όπως δείχνουν τα πράγματα.
Πράγματι τέτοια ολισθήματα υπήρξαν και το 1985 με τα έγχρωμα ψηφοδέλτια αλλά και στην υπόθεση του Βατοπεδίου αν θυμάμαι καλά. Δεν μπορώ να βάλω μέσα σ’ αυτά και τα Ιουλιανά του 1965 που τα έζησα, γιατί εκείνα ήταν μια σύγκρουση πολιτειακή, μεταξύ του ανώτατου άρχοντα -τότε- και του εκλεγμένου πρωθυπουργού με ευρύτατη μάλιστα πλειοψηφία.
Χαρακτηριστική συγκυρία και τότε ένας Μητσοτάκης έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στα γεγονότα εκείνα. Ας είναι: συμβαίνουν κάποτε και αυτές οι συμπτώσεις. Εδώ όμως, στην υπόθεση αυτή, έχουμε συγκεκριμένα πράγματα, απόλυτα στοιχεία, που η Ευρωπαία εισαγγελέας, μόλις τα συνάντησε στην ερευνά της, τα διαβίβασε αμελλητί στην Βουλή, όπως είχε υποχρέωση.
Τα δεδομένα αυτά αναφέρονται σε δύο Υπουργούς της παρούσας κυβέρνησης και επιτελέστηκαν μετά το 2019. Σύμφωνα τώρα με τις διακηρύξεις του ίδιου του πρωθυπουργού, τότε όταν ζητούσε τη ψήφο μας, για ισοπολιτεία, ισονομία προς όλους και δικαιοσύνη, έπρεπε η υπόθεση αυτή να εξετασθεί σε βάθος και οι ευθύνες να φτάσουν και να αποδοθούν, όσο ψηλά γίνεται.
Αντί γι’ αυτό όμως έγινε η επιλογή του 1998 και το πέταγμα της μπάλας στην εξέδρα για να χαθούν οι εξερευνώντες μέσα στις δαιδαλώδεις διαδρομές του χρόνου. Ενώ όμως γίνεται η προσπάθεια του πρωθυπουργού για να δικαιολογήσει την πρόταση του της εξεταστικής, υπάρχει και ο μαρτυριάρης στην κυβερνητική παράταξη, αυτός που μας λέει, γιατί επιλέχτηκε αυτή η οδός και είναι εκείνο το καλό παιδί ο Άδωνις Γεωργιάδης!
Τι μας λέει λοιπόν για την υπόθεση σε σχετική του παρουσίαση σε τηλεοπτικό σταθμό, ακολουθεί αυτολεξεί η άποψη του: «δεν έχει δικαίωμα η Ευρωπαία εισαγγελέας να μας πει αν θεωρεί ένοχο τον Βορίδη ή τον Αυγενάκη.
Ξέρετε τι δικαίωμα έχει μόνο; Λέει, δείτε αν θέλετε να το ελέγξετε το Σύνταγμα. Ποιος έχει στο Σύνταγμα την αρμοδιότητα να δει αν πρέπει να ελεγχθούν; Η Βουλή. Τι λέει η Βουλή, δηλαδή η πλειοψηφία της;
Ποιος είναι η πλειοψηφία της; Η ΝΔ. Τι αποφάσισε η Νέα Δημοκρατία; Ότι δεν θέλει να ελεγχθούν. Τέλος!». Καταλάβατε φίλοι γιατί έγινε η επιλογή της εξεταστικής, μας τα εξηγεί όλα ο Άδωνις, να είναι καλά ο άνθρωπος !
Παναγιώτης Φώτου
