11/07/2025
Ο Μάλκολμ Χ στη Γάζα: Θα επιστρέψουμε!
Λίγο περισσότερο από εκατό χρόνια πριν, γεννήθηκε ο Μάλκολμ Χ. Η σύνδεσή του με τη Γάζα μόλις και μετά βίας έχει αναγνωριστεί μέχρι σήμερα, γράφει ο Jürgen Heisen.
Στις 19 μαΐου 2025, ο αφροαμερικανός μουσουλμάνος Μάλκολμ Χ θα γινόταν 100 ετών. «Εκατό χρόνια ζωής και κληρονομιάς που έχουν ενθουσιάσει, συγκινήσει, παρακινήσει και εμπνεύσει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο», έγραψε το Κέντρο Shabazz στη Νέα Υόρκη[1] σχετικά με τους εορτασμούς και τα εκπαιδευτικά προγράμματα με θέμα «Μάλκολμ 100». Το Κέντρο Shabazz είχε ήδη τιμήσει την 60ή επέτειο από τη δολοφονία του με μια σημαντική εκδήλωση στις 21 φεβρουαρίου 2025.
Το ισχυρό φιλοΠαλαιστινιακό κίνημα στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον για τη μακρά ιστορία αλληλεγγύης μεταξύ της μαύρης Αμερικής και της Παλαιστίνης. Οι απαρχές αυτής της διεθνιστικής πολιτικής σχέσης συνήθως τοποθετούνται ιστορικά γύρω από τον λεγόμενο Πόλεμο των Έξι Ημερών, στις αρχές ιουνίου του 1967. Η Φοιτητική Μη Βίαιη Συντονιστική Επιτροπή και το Κόμμα των Μαύρων Πανθήρων, El Comité Coordinador Estudiantil No Violento y el Partido de las Panteras Negra εξέφρασαν στη συνέχεια τα πρώτα σημάδια αλληλεγγύης τους προς τον παλαιστινιακό πληθυσμό που εκδιώχθηκε από την πατρίδα του.
Η πρώιμη ιστορία της ριζοσπαστικής συμμαχίας αφροαμερικανών-Παλαιστινίων μπορεί να ανακατασκευαστεί μόνο αποσπασματικά, αλλά μπροστά στη γενοκτονία που διαπράττει η κυβέρνηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου, είναι καιρός να αναγνωρίσουμε και αυτή την αξία του έργου, της προσφοράς του Μάλκολμ Χ. Με την επίσκεψή του στη Λωρίδα της Γάζας το 1964 και την επακόλουθη πολιτική κριτική του στη «λογική του σιωνισμού», αυτός ο πρωτοπόρος του αντιιμπεριαλιστικού Παναφρικανισμού συνέβαλε σημαντικά στην τρέχουσα αλληλεγγύη με την Παλαιστίνη στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μετά τον διαχωρισμό του από το Έθνος του Ισλάμ στις ηπα και το προσκύνημά του στη Μέκκα τον απρίλιο του 1964, ο Μάλκολμ Χ αποκαλούσε τον εαυτό του και Ελ-Χατζ Μαλίκ ελ-Σαμπάζ, El-Hajj Malik el-Shabazz. Μια έκφραση αυτής της θεμελιώδους αλλαγής στην κοσμοθεωρία του ήταν η ίδρυση, τον ιούνιο, της Οργάνωσης για την Αφροαμερικανική Ενότητα (OAAU), Organización para la Unidad Afroamericana, εμπνευσμένη από την Οργάνωση για την Αφρικανική Ενότητα (OAU), Organización para la Unidad Africana που ιδρύθηκε το προηγούμενο έτος. Η OAAU επιδίωκε τη συνεργασία με τις αφρικανικές χώρες που γίνονταν-καθίσταντο ανεξάρτητες. Ωστόσο, σε αντίθεση με το κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα που εκπροσωπούσε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ, η OAAU θα έφερνε τον αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε παγκόσμιο επίπεδο, μεγεθύνοντας έτσι ένα εσωτερικό ζήτημα σε διεθνές επίπεδο. Σύμφωνα με τον Μάλκολμ Χ, η καταπίεση του μαύρου πληθυσμού στις Ηνωμένες Πολιτείες από τη δουλεία θα έπρεπε να τεθεί ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών και των επιτροπών της. Έθεσε τις ελπίδες του στην υποστήριξη των εθνών της Τριηπειρωτικής που είχαν απελευθερωθεί από την αποικιοκρατία.
Απόπειρες δολοφονίας
Μετά την ίδρυση της Οργάνωσης Αφρικανικής Ενότητας (ΟΑΕ), ο Μάλκολμ Χ ταξίδεψε σε αφρικανικές χώρες και στη Μέση Ανατολή για τέσσερις μήνες. Τον ιούλιο του 1964, παρακολούθησε το δεύτερο συνέδριο της ΟΑΕ στο Κάιρο ως παρατηρητής. Ο Μάλκολμ Χ είδε στη «Διακήρυξη για την Εξάλειψη Όλων των Μορφών Φυλετικών Διακρίσεων», που υιοθετήθηκε από την ΟΑΕ το προηγούμενο έτος, μια βάση για την αντιμετώπιση της κατάστασης του μαύρου πληθυσμού στις Ηνωμένες Πολιτείες στο συνέδριο. Σε ένα υπόμνημα που διένειμε στους συνέδρους, δήλωσε υπέρ της OAAU: «Το πρόβλημά μας δεν είναι αμερικανικό πρόβλημα, αλλά ένα παγκόσμιο πρόβλημα, ένα πρόβλημα της ανθρωπότητας». Ελπίζει «ότι οι αφρικανοί αδελφοί μας δεν έχουν απελευθερωθεί από την ευρωπαϊκή αποικιοκρατία μόνο και μόνο για να υποταχθούν και να κυριαρχηθούν από τον αμερικανικό δολαριασμό». «Προς το συμφέρον της παγκόσμιας ειρήνης και ασφάλειας», ζήτησε από την ΟΑΕ να «προωθήσει μια άμεση διερεύνηση του προβλήματός μας από την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών».[2].
Το κάλεσμά του ώθησε την ΟΑΕ να υιοθετήσει ένα ψήφισμα με το οποίο «επιβεβαιώνουν εκ νέου την πεποίθησή τους ότι οι μεροληπτικές πρακτικές αποτελούν θέμα σοβαρής ανησυχίας για τα κράτη μέλη της ΟΑΕ». Η Ουάσινγκτον κλήθηκε να «διπλασιάσει τις προσπάθειές της για να διασφαλίσει την πλήρη εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων λόγω »φυλής», χρώματος ή εθνικής καταγωγής».
Φοβισμένη, η Πρεσβεία των ΗΠΑ στο Κάιρο έκανε ό,τι ήταν δυνατόν για να αποτρέψει τον Μάλκολμ Χ από την περαιτέρω συμμετοχή στο συνέδριο. Ωστόσο, η αιγυπτιακή κυβέρνηση και οι αξιωματούχοι της ΟΑΕ δεν ανέχτηκαν αυτή την παρέμβαση. Ο Μάλκολμ Χ συνέχισε να συμμετέχει στις συνεδρίες, και αγγλόφωνες εφημερίδες όπως η Egyptian Gazette, η Egyptian Mail και η Arab Observer δημοσίευσαν άρθρα γι’ αυτόν και του πήραν συνεντεύξεις. Όπως ανέφεραν οι New York Times στις 13 αυγούστου 1964, η ανησυχία για την εκστρατεία του Μάλκολμ Χ αυξανόταν στο Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ και στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Η Ουάσινγκτον αποφάσισε «ότι ήταν καιρός να σταματήσουν οι δραστηριότητες του Μάλκολμ στο εξωτερικό».[3]
Στις 23 ιουλίου, ο Μάλκολμ Χ κατέρρευσε «με έντονους πόνους στο στομάχι» μετά από ένα γεύμα στο ξενοδοχείο. Σε μια κλινική, του έγινε επειγόντως πλύση στομάχου και «η ζωή του σώθηκε». Η ανάλυση του περιεχομένου του στομάχου του αποκάλυψε «μια τοξική ουσία». Ο Μάλκολμ Χ ήταν πεπεισμένος ότι «κάποιος είχε προσπαθήσει να τον δηλητηριάσει».[4]
Αφού ανάρρωσε και έλαβε μεγάλη προσοχή από τα μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένης της συνάντησής του με πολυάριθμους αντιπροσώπους της OAU και της ομιλίας του σε 800 φοιτητές στο Πανεπιστήμιο της Αλεξάνδρειας, χρειάστηκε να μεταφερθεί εσπευσμένα στο νοσοκομείο για δεύτερη φορά μετά από ένα γεύμα στις 6 αυγούστου λόγω έντονου κοιλιακού πόνου. Στο ημερολόγιο ταξιδιού του, σημείωσε ότι ένιωθε «τόσο άσχημα που νόμιζα ότι θα πέθαινα».[5] Στο τέλος της παραμονής του στο Κάιρο, στις 29 αυγούστου, σχολίασε σε επιστολή του προς την OAAU ότι η δραστηριότητά του εκεί ήταν «επικίνδυνη» επειδή αντιπροσώπευε μια «άμεση απειλή για το διεθνές σύστημα ρατσιστικής εκμετάλλευσης» και «των διακρίσεων σε όλες τις μορφές τους». Αν με σκοτώσουν, έγραψε ο Μάλκολμ Χ στην OAAU στη Νέα Υόρκη, «μπορείτε να είστε σίγουροι ότι αυτό που έχω θέσει σε κίνηση δεν θα σταματήσει ποτέ».[6]
Επίσκεψη στη Λωρίδα της Γάζας
Μετά την έναρξη της δεύτερης συνόδου κορυφής του Αραβικού Συνδέσμου στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, η οποία καλωσόρισε επίσημα την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO), ο Μάλκολμ Χ ξεκίνησε μια διήμερη επίσκεψη στην Παλαιστίνη στις 5 σεπτεμβρίου 1964. Προορισμός του ήταν η Λωρίδα της Γάζας, η οποία βρισκόταν υπό αιγυπτιακή διοίκηση από το 1948, επομένως η διέλευση των συνόρων ήταν σχετικά εύκολη.
Ο Μάλκολμ Χ έγινε δεκτός και στη Λωρίδα της Γάζας με μεγάλη εγκαρδιότητα και απτό σεβασμό. Σύμφωνα με τις σημειώσεις του ταξιδιωτικού του ημερολογίου, αρχικά είχε προγραμματιστεί να συναντηθεί εκεί με τον αιγύπτιο στρατιωτικό κυβερνήτη των παλαιστινιακών εδαφών. Ωστόσο, ο τελευταίος δεν μπόρεσε να παραστεί λόγω της συνόδου κορυφής του Αραβικού Συνδέσμου, οπότε ο Μάλκολμ Χ έγινε δεκτός από τον βοηθό του, συνταγματάρχη Ελ-Μουσταφά Καμπάγκα, El-Mustafa Khabaga. Ο αξιωματικός τον συνόδευσε την πρώτη ημέρα της επίσκεψής του στα σύνορα της ουδέτερης ζώνης, σε ένα νοσοκομείο και στο κοντινό στρατόπεδο προσφύγων Χαν Γιουνίς. Χιλιάδες εκτοπισμένοι που είχαν ξεφύγει της εθνοκάθαρσης των εδαφών που κατείχε το Ισραήλ ζούσαν εκεί από τη Νάκμπα (την καταστροφή) του 1948.
Τα βάσανα και η δυστυχία εκατοντάδων χιλιάδων αράβων στην Παλαιστίνη συγκίνησαν τον Μάλκολμ Χ και τον γέμισαν με βαθιά συμπόνια. «Το πρόβλημά μας στην Αμερική είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα», δήλωσε, κάνοντας παραλληλισμούς μεταξύ του παλαιστινιακού αγώνα και αυτού των μαύρων στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μετά την επίσκεψη και τις συζητήσεις στο στρατόπεδο Khan Junis, έλαβε χώρα μια εκπληκτική συνάντηση με τον «ποιητή της Νάκμπα», Harun Hashim Rashid, Χαρούν Χασίμ Ρασίντ (1927–2020). «Κάθισε εκεί και μου είπε για τις πολλές εμπειρίες του και τη φυγή του όταν το Ισραήλ εισέβαλε στη Γάζα το 1956», έγραψε στις ταξιδιωτικές του σημειώσεις. Ο Μάλκολμ Χ συγκινήθηκε βαθιά από τις αφηγήσεις του Ρασίντ για τα δραματικά γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της κρίσης του Σουέζ τον οκτώβριο του 1956, όταν οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) εισέβαλαν στη Λωρίδα της Γάζας μαζί με τη Γαλλία και τη Βρετανία στη μάχη για τη Διώρυγα του Σουέζ, σκοτώνοντας εκατοντάδες ανθρώπους. Ο Ρασίντ γλίτωσε οριακά τη «σφαγή του Χαν Γιουνίς».
Ο ποιητής καταγόταν από το στρατόπεδο προσφύγων Αλ-Σάτι, Al-Shati, που βρίσκεται στη βόρεια Λωρίδα της Γάζας, στην περιφέρεια (Gouvernement) της πόλης της Γάζας. Το στρατόπεδο χτίστηκε το 1948 για περισσότερους από 20.000 παλαιστίνιους που είχαν εκδιωχθεί από σιωνιστικές πολιτοφυλακές από τις πόλεις Γιάφα, Λοντ και Μπερ Σεβά, Jaffa, Lod y Beersheba, καθώς και από τα γύρω χωριά. Στις αρχές του 1948, περίπου 80.000 άνθρωποι ζούσαν στη Λωρίδα της Γάζας και μέχρι το τέλος του έτους, ο αριθμός αυτός είχε τριπλασιαστεί. Στεγάζονταν σε οκτώ στρατόπεδα.
Οι ιστορίες του Ρασίντ συγκίνησαν ιδιαίτερα τον Μάλκολμ Χ, ο οποίος ένιωσε έντονα συναισθήματα για το ποίημα του Ρασίντ, «We Must Return», (Πρέπει να επιστρέψουμε), (Debemos volver) που μεταφράστηκε στα αγγλικά, και το κατέγραψε βιαστικά σε δυσανάγνωστη μορφή στο ταξιδιωτικό του ημερολόγιο. Ωστόσο, δεν εμφανίζεται στην έκδοση του ημερολογίου που δημοσιεύτηκε το 2013.
Το ποίημα του Ρασίντ
«Δεν πρέπει να υπάρχουν σύνορα
Τα εμπόδια δεν μπορούν να μας σταματήσουν
Φωνάξτε το, πρόσφυγες: Θα επιστρέψουμε!
Φωνάξτε το από τα βουνά: Θα επιστρέψουμε!
Φωνάξτε το στην κοιλάδα: Θα επιστρέψουμε![7]
Θα επιστρέψουμε στα νιάτα μας
Η Παλαιστίνη μας καλεί να οπλιστούμε
Και είμαστε οπλισμένοι και θα πολεμήσουμε
Πρέπει να επιστρέψουμε!
Ο Ρασίντ συνόδευσε τον Μάλκολμ Χ καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής του. Μαζί με τον συνταγματάρχη Khabaga, επισκέφθηκαν το κτίριο του Κοινοβουλίου στην πόλη της Γάζας, «όπου παραχωρήσαμε συνέντευξη Τύπου από τις 9 έως τις 11 μ.μ.», σημείωσε ο Μάλκολμ Χ. «Εκεί με κατέκλυσαν με δώρα, συμπεριλαμβανομένου ενός πίνακα του Υψηλού Φράγματος του Ασουάν, (High Dam) τον οποίο ο συνταγματάρχης είχε κατεβάσει από τον τοίχο της αίθουσας της ολομέλειας για να μου τον χαρίσει». Ο λόγος για αυτή την χειρονομία ήταν ότι το Υψηλό Φράγμα του Ασουάν, που κατασκευάζεται από το 1960 στον Νείλο, είχε γίνει σύμβολο της εθνικοποίησης της Διώρυγας του Σουέζ που διέταξε ο Πρόεδρος Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ. Αυτό το μέτρο ήταν μέρος μιας κοινωνικής και πολιτικής επανάστασης ενάντια στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Ο Νάσερ ήταν πεπεισμένος ότι ελέγχοντας τη Διώρυγα του Σουέζ και χρησιμοποιώντας τα έσοδα για την κατασκευή του Φράγματος του Ασουάν, η Αίγυπτος θα μπορούσε ταυτόχρονα να καταπολεμήσει το Ισραήλ ως τον «Δούρειο Ίππο του Δυτικού ιμπεριαλισμού» και να αντιταχθεί στη βρετανική και αμερικανική «δικτατορία του δολαρίου».
Όταν ο Μάλκολμ Χ και οι σύντροφοί του πήγαν σε ένα τζαμί για προσευχή με αρκετούς μουσουλμάνους κληρικούς, σημείωσε στο ημερολόγιό του: «Το πνεύμα του Αλλάχ ήταν δυνατό». «Ο συνταγματάρχης Χαμπάγκα, ένας θρησκευτικός δικαστής, ένας εκδότης, ο δήμαρχος – όλοι ήταν εκεί». Ο Ρασίντ εξήγησε ότι «όλοι όσοι γνώρισαν τον Μάλκολμ Χ στη Γάζα τον συμπαθούσαν, ανάμεσά τους και ο επικεφαλής δικαστής και λόγιος της Γάζας, Σεΐχης Μοχάμεντ Χουλούσι Μπσέισο, Mohammed Khulusi Bseiso». Ο δικαστής Μπσέισο «εντυπωσιάστηκε από τις γνώσεις, τη διακριτικότητα και τη σεμνότητα του Μάλκολμ Χ» και ήταν αποφασισμένος «να τον συνοδεύσει στις μελλοντικές του επισκέψεις στη Λωρίδα της Γάζας». Ο Μάλκολμ Χ «έφτασε στη Γάζα με την ακλόνητη επιθυμία να μάθει για τον παλαιστινιακό σκοπό», σημείωσε ο Ρασίντ. Ήταν «ένας αληθινός μουσουλμάνος και ανθρωπιστής που έχυσε δάκρυα πολλές φορές για τις τραγωδίες του παλαιστινιακού λαού».
Στο τέλος της παραμονής του στη Λωρίδα της Γάζας, ο δικαστής Muhammad Bseiso οδήγησε προσωπικά τον Malcolm X στο αεροδρόμιο Al-Arish στη βόρεια Αίγυπτο. «Καθώς ο Malcolm X περπατούσε στον διάδρομο του αεροπλάνου του», αφηγείται ο Rashid, «μας έγνεψε και φώναξε: «Θα επιστρέψουμε! Θα επιστρέψουμε!»».
Ένα ζήτημα αποικιοκρατίας
Η σαφής στάση και η φωνή του Μάλκολμ Χ, καθώς και οι συνομιλίες του με τον Αχμάντ Αλ-Σουκέιρι (1908-1980), ιδρυτή και πρώτο πρόεδρο της PLO, Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης στο Κάιρο, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ευαισθητοποίηση της αφροαμερικανικής κοινότητας σχετικά με την παλαιστινιακή κατάσταση τη δεκαετία του 1960. «Το πρόβλημα που υπάρχει στην Παλαιστίνη δεν είναι ένα θρησκευτικό πρόβλημα. Είναι ζήτημα αποικιοκρατίας. Είναι ζήτημα ενός λαού που στερήθηκε την πατρίδα του», δήλωσε ο Μάλκολμ Χ στο Κάιρο. Για αυτόν, ο σιωνισμός ως ιδεολογία των στρατευμένων εποίκων εναντίον του αυτόχθονου αραβικού πληθυσμού ήταν άρρηκτα συνδεδεμένος με τον ευρωπαϊκό αποικισμό.
Σε σχέση με το λιγότερο γνωστό άρθρο «Η Λογική του σιωνισμού» που γράφτηκε από τον Μάλκολμ Χ στο Κάιρο και αναπαράγεται εδώ, ο συγγραφέας Αλί Χαμούντ, Ali Hammoud άσκησε κριτική στο άρθρο του «Τα Τελευταία Λόγια που Γράφτηκαν από τον Μάλκολμ Χ αναφέρονταν στον σιωνισμό»[8] πως ούτε το ταξίδι του στη Γάζα ούτε το άρθρο του αναφέρθηκαν στην αυτοβιογραφία που δημοσίευσε ο Άλεξ Χέιλι. Το ίδιο ισχύει και για τις εξαιρετικά αναγνωρισμένες βιογραφίες «The Dead Are Raising» των Λες και Ταμάρα Πέιν και «A Life of Reinvention» της Μάνινγκ Μάραμπλε, Manning Marable. Σύμφωνα με τον Χαμούντ, και η Μάραμπλε κατηγόρησε τον Μάλκολμ Χ για «πολιτικό οπορτουνισμό» σχετικά με την Παλαιστίνη, «ώστε να κερδίσει την υποστήριξη του αιγύπτιου προέδρου Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ». Αν και ο Μάλκολμ Χ, όπως είπε σε μια συνέντευξη[9] το 1964, εκείνη την εποχή, θεωρούσε ότι «η Αίγυπτος και η Γκάνα ήταν στην πρώτη γραμμή» στον αγώνα για την αποαποικιοποίηση, δεν ήταν υποκριτής. Έπαιρνε την παλαιστινιακή υπόθεση τόσο σοβαρά όσο και την πλήρη απελευθέρωση της Μέσης Ανατολής, της Αφρικής, της Λατινικής Αμερικής και της Ασίας, ιδίως του Βιετνάμ. Ωστόσο, δεν μπορούσε να γνωρίζει ότι η κριτική του για τον σιωνισμό, που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1964, θα εξακολουθούσε να ισχύει 61 χρόνια αργότερα.
Σημειώσεις:
[1] Το «Malcolm X and Dr Betty Shabazz Memorial and Educational Center» (https://theshabazzcenter.org/) είναι ένα εκπαιδευτικό και μνημειακό κέντρο για τον Μάλκολμ Χ και τη σύζυγό του Μπέτι Σαμπάζ (1936–1997) στο κτίριο Audubon Ballroom στη Νέα Υόρκη, όπου ο Μάλκολμ Χ δολοφονήθηκε στις 21 φεβρουαρίου 1965..
[2] Δείτε George Breitman (ed.): Malcolm X Speaks. Nueva York 1966, p. 73 y ss.
[3] Δείτε Marika Sherwood: Malcolm X – Visits Abroad. Hollywood 2011, p. 80 y ss.
[4] Ibid, p. 85
[5] Herb Boyd/Ilyasah Al-Shabazz (ed.): The Diary of Malcolm X – El-Hajj Malik El-Shabazz – 1964. Chicago 2013, έκδοση Kindle, θέση 1293
[6] George Breitman (ed.): By Any Means Necessary. Nueva York 1970, p. 110
[7] Στο πρωτότυπο «Ημερολόγιο Ταξιδιού Ιούλιος-Νοέμβριος 1965» του Μάλκολμ Χ σε μικροφίλμ στο «The Malcolm X collection: papers» στο Κέντρο Έρευνας για τον Μαύρο Πολιτισμό Schomburg Νέα Υόρκη, φαίνεται ότι ο Μάλκολμ Χ είχε σημειώσει γρήγορα τη λέξη «κοιλάδα», «valley» (valle). Συχνά μεταφράζεται επίσης λανθασμένα ως «callejón», «στενωπός», (alley), δρομάκι..
[8] Στο: Mondoweiss, 23/03/2024, https://mondoweiss.net/2024/03/malcolm-xs-final-written-words-were-about…
[9] Bruce Perry (ed.): Malcolm X – The Last Speeches. Nueva York, 1989, p. 96.
Πηγή: https://www.jungewelt.de/artikel/500240.pal%C3%A4stina-wir-werden-zur%C3%BCckkehren.html
Η λογική του σιωνισμού
Malcolm X
Οι σιωνιστικοί στρατοί που κατέχουν τώρα την Παλαιστίνη ισχυρίζονται ότι οι αρχαίοι εβραίοι προφήτες προέβλεψαν ότι στις «τελευταίες ημέρες της γης», ο δικός τους Θεός θα έφερνε έναν «μεσσία» που θα τους οδηγούσε στη Γη της Επαγγελίας, όπου θα εγκαθίδρυαν τη δική τους «θεϊκή» κυβέρνηση. Αυτή η «θεϊκή» κυβέρνηση, σύμφωνα με την προφητεία, θα τους επέτρεπε να «κυβερνούν όλα τα άλλα έθνη με μια ράβδο από ατσάλι».
Αν οι ισραηλινοί σιωνιστές πιστεύουν ότι η τρέχουσα κατοχή της αραβικής Παλαιστίνης αντιπροσωπεύει την εκπλήρωση αυτών των προβλέψεων που έκαναν οι εβραίοι προφήτες τους, τότε επίσης πιστεύουν θρησκευτικά ότι το Ισραήλ πρέπει να εκπληρώσει την «θεϊκή» αποστολή του να κυβερνά όλα τα άλλα έθνη με μια ατσάλινη ράβδο, που σημαίνει απλώς μια διαφορετική μορφή σιδηρογροθιάς διακυβέρνησης, ακόμη πιο σιδερένιας από αυτή των πρώην ευρωπαϊκών αποικιακών εθνών.
Αυτοί οι ισραηλινοί σιωνιστές πιστεύουν θρησκευτικά ότι ο εβραϊκός Θεός τους τους επέλεξε για να αντικαταστήσουν τις παρακμάζουσες ευρωπαϊκές αποικιακές δυνάμεις με μια νέα μορφή αποικιοκρατίας, τόσο καλά μεταμφιεσμένης που θα τους επιτρέψει να εξαπατήσουν τις αφρικανικές μάζες ώστε να υποταχθούν οικειοθελώς στην «θεϊκή» εξουσία και καθοδήγησή τους, χωρίς οι αφρικανικές μάζες να συνειδητοποιούν ότι εξακολουθούν να είναι αποικισμένες.
Καμουφλάζ
Οι ισραηλινοί σιωνιστές είναι πεπεισμένοι ότι έχουν καμουφλάρει με επιτυχία τη νέα μορφή αποικιοκρατίας τους. Η αποικιοκρατία τους φαίνεται πιο «καλοπροαίρετη», ακόμη και «φιλανθρωπική», ένα σύστημα που επιβάλλεται με τέτοιο τρόπο ώστε τα πιθανά θύματά του να δέχονται τις φιλικές προσφορές τους για οικονομική «βοήθεια», μεταξύ άλλων πλουσιοπάροχων δώρων, τις οποίες στη συνέχεια προωθούν ακριβώς κάτω από τη μύτη των πρόσφατα ανεξάρτητων αφρικανικών εθνών, τα οποία τα ίδια αντιμετωπίζουν μεγάλες οικονομικές δυσκολίες. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, όταν οι αφρικανικές μάζες ήταν σε μεγάλο βαθμό αναλφάβητες, υπήρξε εύκολο για τους ευρωπαίους αποικιοκράτες να επιβάλουν τον ζυγό τους μέσω της «βίας και του φόβου». Αλλά στην παρούσα στιγμή φώτισης και αφύπνισης μεταξύ των αφρικανικών μαζών, είναι αδύνατο να τις κρατήσουν υπό έλεγχο σύμφωνα με τις παλιές και ξεπερασμένες αποικιοκρατικές αρχές του 19ου αιώνα.
Γι’ αυτόν τον λόγο, οι ιμπεριαλιστές αναγκάστηκαν να αναπτύξουν νέες μεθόδους κυριαρχίας. Δεδομένου ότι δεν μπορούσαν πλέον να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν βία και φόβο για να υποτάξουν τις μάζες, έπρεπε να βρουν σύγχρονες μεθόδους για να οδηγήσουν τις αφρικανικές μάζες σε εθελοντική υποταγή.
Το νέο όπλο του νεοαποικιοκρατίας στον 20ό αιώνα ονομάζεται «δολαριασμός». Οι σιωνιστές έχουν τελειοποιήσει την επιστήμη του δολαρισμού: την ικανότητα να φτάνουν μεταμφιεσμένοι σε φίλους ή ευεργέτες, φέρνοντας δώρα και άλλες μορφές οικονομικής βοήθειας και προσφορές τεχνικής βοήθειας. Εξαιτίας αυτού, η δύναμη και η επιρροή που ασκεί το σιωνιστικό Ισραήλ σε πολλά από τα «νέα» ανεξάρτητα έθνη στην Αφρική έχει μετατραπεί σε ένα βάρος πιο δύσκολο να μετακινηθεί-αφαιρεθεί από αυτό των ευρωπαίων αποικιοκρατών του 18ου αιώνα… και αυτός ο νέος τύπος σιωνιστικής αποικιοκρατίας διαφέρει μόνο στη μορφή και τη μέθοδο, αλλά ποτέ στο κίνητρο, τον λόγο ή τον στόχο.
Στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές ορθώς προέβλεπαν ότι η αφύπνιση των αφρικανικών μαζών δεν θα επέτρεπε πλέον την παλιά τους μέθοδο επιβολής υπό την κυριαρχία της βίας και του φόβου, αυτοί οι ιμπεριαλιστές έπρεπε να δημιουργήσουν ένα «νέο όπλο» καθώς και να βρουν μια «νέα βάση» για αυτό το όπλο.
Dolarismo Δολαριασμός
Το πρώτο όπλο του ιμπεριαλισμού στον 20ό αιώνα ονομάζεται δολαριασμός, και μία από τις κύριες βάσεις αυτού του όπλου είναι το σιωνιστικό Κράτος του Ισραήλ. Οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές, στις αδιάκοπες συνωμοσίες τους, τοποθέτησαν με επιτυχία το Ισραήλ σε μια γεωγραφική τοποθεσία που θα χώριζε τον αραβικό κόσμο, διεισδύοντας και σπέρνοντας τους σπόρους της διχόνοιας μεταξύ των αφρικανών ηγετών, διαιρώντας με τη σειρά τους τους αφρικανικούς λαούς από τους ασιατικούς λαούς.
Η κατοχή της αραβικής Παλαιστίνης από το σιωνιστικό Κράτος του Ισραήλ ανάγκασε τον αραβικό κόσμο να σπαταλήσει πολύτιμα δολάρια σε όπλα, καθιστώντας αδύνατο για αυτά τα πρόσφατα ανεξάρτητα αραβικά έθνη να επικεντρωθούν στην ενίσχυση των οικονομιών τους και, ως εκ τούτου, στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των λαών τους.
Η συνεχιζόμενη χαμηλή ποιότητα ζωής στον αραβικό κόσμο έχει αξιοποιηθεί έξυπνα από σιωνιστές προπαγανδιστές για να δημιουργήσουν την εντύπωση στον αφρικανικό λαό ότι οι άραβες ηγέτες δεν είναι ούτε διανοητικά ούτε τεχνικά καταρτισμένοι ώστε να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των λαών τους… ωθώντας έτσι έμμεσα τους αφρικανικούς λαούς να στραφούν μακριά από τους άραβες και να προσεγγίσουν τους ισραηλινούς για εκπαίδευση και τεχνική βοήθεια.
«Ακρωτηριάζουν το φτερό του πουλιού, μόνο και μόνο για να το καταδικάσουν αργότερα επειδή δεν πετάει τόσο γρήγορα όσο αυτοί».
Οι ιμπεριαλιστές πάντα κάνουν τους εαυτούς τους να φαίνονται καλοί, αλλά αυτό πηγάζει μόνο από το γεγονός ότι βρίσκονται να ανταγωνίζονται με πρόσφατα ανεξαρτητοποιημένα έθνη, των οποίων οι οικονομίες έχουν αποδεκατιστεί, ειδικά από την τρέχουσα συνωμοσία του σιωνιστικού καπιταλισμού. Δεν μπορούν να διατηρήσουν δίκαιο ανταγωνισμό, γι’ αυτό και ο Γκαμάλ Αμπντούλ Νάσερ ζήτησε Αραβο-Αφρικανική Ενότητα υπό το σοσιαλιστικό μοντέλο.
Μεσσίας;
Αν το θρησκευτικό επιχείρημα του σιωνισμού είναι αληθές, ότι οδηγήθηκαν στη Γη της Επαγγελίας από τον Μεσσία τους, και η τρέχουσα κατοχή της αραβικής Παλαιστίνης είναι η εκπλήρωση αυτής της προφητείας, πού είναι αυτός ο Μεσσίας στον οποίο η προφητεία υποτίθεται ότι αποδίδει την οδήγησή τους σε αυτή τη γη; Ήταν ο μεσολαβητής των Ηνωμένων Εθνών, Ραλφ Μπρους, Ralph Bruce, ο οποίος «διαπραγματεύτηκε» την κτήση της κατεχόμενης Παλαιστίνης από τους σιωνιστές! Είναι ο Ραλφ Μπρους ο προαναφερθείς «Μεσσίας» του σιωνισμού; Αν ο Ραλφ Μπρους δεν είναι ο Μεσσίας τους, και ο Μεσσίας τους δεν έχει φτάσει ακόμη, τότε τι κάνουν στην Παλαιστίνη, προτρέχοντας του Μεσσία τους;
Ήταν το «θρησκευτικό» επιχείρημα, που διεκδικούσε εδάφη τα οποία ανήκαν σε προγόνους πριν από χιλιάδες χρόνια, ο μόνος νομικός και ηθικός λόγος για να εισβάλει στην αραβική Παλαιστίνη, να εκδιώξει τους κατοίκους της από τα σπίτια τους και να κατασχέσει την περιουσία τους; Μόλις πριν από χίλια χρόνια, οι μαυριτανοί ζούσαν στην Ισπανία. Θα τους έδινε αυτό το γεγονός το νομικό και ηθικό δικαίωμα να εισβάλουν σήμερα στην Ιβηρική Χερσόνησο και να εκδιώξουν ισπανούς πολίτες και στη συνέχεια να ιδρύσουν ένα μαροκινό έθνος… εκεί που ήταν κάποτε η Ισπανία, όπως ακριβώς έκαναν οι ευρωπαίοι σιωνιστές στους άραβες αδελφούς και αδελφές μας στην Παλαιστίνη;
Εν ολίγοις, το σιωνιστικό επιχείρημα για να δικαιολογήσει την τρέχουσα ισραηλινή κατοχή της αραβικής Παλαιστίνης στερείται οποιασδήποτε ιστορικής, πνευματικής ή νομικής βάσης… ούτε καν στη δική τους θρησκεία. Πού είναι ο Μεσσίας τους;
Πηγή: Egyptian Gazette, 17 σεπτεμβρίου 1964. Μετάφραση της Revista Crisis
Μετάφραση: Jaime Raventós / Sin permiso
Μιχάλης ‘Μίκε’ Μαυρόπουλος liberacion.cl
