Κείμενο της Στέλλας Αργυρίου
Με αφορμή την κατάρρευση τμήματος της πρώην ΣΕΚΕ, είναι ώρα να ανοίξει μια σοβαρή συζήτηση όχι μόνο για το συγκεκριμένο κτίριο, αλλά συνολικά για τις εγκαταλελειμμένες καπναποθήκες της Καβάλας.
Η πόλη έχει πραγματική ανάγκη από οργανωμένες θέσεις στάθμευσης, ιδιαίτερα στο κέντρο. Την ίδια στιγμή, διαθέτει πολλές παλιές καπναποθήκες που παραμένουν εδώ και χρόνια κλειστές, αναξιοποίητες και, σε αρκετές περιπτώσεις, επικίνδυνες.
Δεν γίνεται όλες οι καπναποθήκες να αντιμετωπίζονται ως «ιερές αγελάδες». Χρειάζεται σοβαρή αξιολόγηση, μία προς μία. Όσες έχουν ουσιαστική ιστορική και αρχιτεκτονική αξία πρέπει να προστατευθούν, να αποκατασταθούν και, κυρίως, να αποκτήσουν πραγματική χρήση.
Όσες όμως έχουν μετατραπεί σε ετοιμόρροπα κουφάρια, χωρίς ρεαλιστική δυνατότητα αξιοποίησης, δεν μπορούν να παραμένουν για πάντα έτσι, εμποδίζοντας την ανάπτυξη και απειλώντας τη δημόσια ασφάλεια.
Για τον συγκεκριμένο χώρο, μια χρήσιμη και εφαρμόσιμη λύση θα μπορούσε να είναι η δημιουργία ενός σύγχρονου πολυώροφου πάρκινγκ.
Όχι ενός άχαρου τσιμεντένιου κουτιού, αλλά ενός κτιρίου με προσεγμένη αρχιτεκτονική, που θα σέβεται τον χαρακτήρα της περιοχής και, όπου είναι δυνατόν, θα διατηρεί στοιχεία της βιομηχανικής ιστορίας του χώρου.
Οι κάτω όροφοι θα μπορούσαν να προσφέρουν τις θέσεις στάθμευσης που τόσο χρειάζεται η πόλη, ενώ η οροφή να μετατραπεί σε μια δημόσια φυτεμένη ταράτσα, με πράσινο, σκίαση, καθιστικά, πέργκολες, φυσικό αερισμό και θέα προς την πόλη.
Δηλαδή, πάρκινγκ από κάτω και ένας μικρός αστικός κήπος από πάνω.
Τέτοιες λύσεις εφαρμόζονται σε πολλές πόλεις του εξωτερικού. Ένα πάρκινγκ δεν χρειάζεται να είναι απλώς ένας κλειστός χώρος για αυτοκίνητα. Μπορεί να αποτελεί μέρος της πόλης και να επιστρέφει στους κατοίκους έναν όμορφο και λειτουργικό δημόσιο χώρο.
Φυσικά, πριν από οτιδήποτε άλλο, απαιτούνται η άμεση ασφάλιση του κτιρίου, το ξεκαθάρισμα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος και σοβαρές στατικές, κυκλοφοριακές και οικονομικές μελέτες.
Όμως κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσουμε να συζητάμε μόνο για τα ερείπια και να αρχίσουμε να συζητάμε για συγκεκριμένες λύσεις.
Να προστατεύσουμε ό,τι πραγματικά αξίζει, αλλά και να αξιοποιήσουμε ό,τι σήμερα παραμένει εγκαταλελειμμένο.
Η Καβάλα χρειάζεται λιγότερα κουφάρια και περισσότερους χώρους που υπηρετούν την καθημερινότητα των κατοίκων της.
