48 ομάδες, 60 αγώνες, 3 χώρες υποδοχής: Καναδάς, Μεξικό, ΗΠΑ. Μουντιάλ με επίκεντρο την παγκόσμια στρογγυλή θεά, που μαγνητίζει, όσο και αν διάφορα «συμφέροντα» προσπαθούν να της αφαιρέσουν τη λάμψη. Από τις 11 Ιούνη και μέχρι τον τελικό στις 17 Ιούλη.
Εάν βέβαια και εφόσον το επιτρέψουν τα μεγάλα, πολεμικά τράστ των ΗΠΑ, με το διαβολικό Τράμπ, που δε διαφέρει και πολύ από τους παγκόσμιους φονιάδες Χίτλερ και Στάλιν. Ακόμη και από εκείνον τον Νετανιάχου, που ψάχνει πολέμους για να κρατηθεί στην εξουσία των σκανδάλων του, που έχουν ξεσηκώσει πολλούς Ισραηλινούς. Χωρίς βέβαια να γίνονται γνωστά στα Ελληνικά και τα διεθνή ΜΜΕ. Και μη ξεχνάμε τους Γερμανούς, που έφτιαξαν πριν λίγα χρόνια έναν ακόμη πόλεμο -τον Γ’ Παγκόσμιο- οικονομικό, βέβαια, με τη Μέρκελ. Όμως τα πάντα είναι έτοιμα και η αναμονή του ποδοσφαιρικού πλανήτη χτυπάει -ήδη- κόκκινο, γιατί η στρογγυλή θεά κρατά το άθλημα στην κορυφή του παγκόσμιου αθλητισμού. Το όνομα του ήταν Έντινσον Αράντες, ο πλανήτης όμως τον γνώρισε ως Πελέ. Για πολλούς -και όχι άδικα- ήταν ο κορυφαίος των κορυφαίων στην ιστορία του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Πήρε τρία Μουντιάλ με τη Βραζιλία και είχε συμμετοχή σ’ ένα ακόμη. Στην καριέρα του πέτυχε 1.281 γκολ!
Η ιστορία του Μουντιάλ ξεκίνησε το 1830! Μέσα στο τεράστιο οικονομικό κράχ, που ξεκίνησε από την κομπιναδόρικη Αμερική, με παγκόσμιες επιπτώσεις, ο πρώτος πρόεδρος της FIFA -Γάλλος- Ζιλ Ριμέ στέλνει στην τελική φάση την Ουρουγουάη. Ο Γάλλος Λοράν πετυχαίνει το πρώτο γκολ στην ιστορία των τελικών φάσεων στο 10ο λεπτό, στο παιχνίδι Γαλλίας – Μεξικού. Στον τελικό η Ουρουγουάη κερδίζει τη Γαλλία με 4-2 και φυσικά το έπαθλο. Το 1950 η Βραζιλία είναι το φαβορί και φιλοξενεί το θεσμό. Στο περίφημο στάδιο Μαρακανά κόβονται 205.000 εισιτήρια(!), ρεκόρ στην ιστορία του Μουντιάλ, αλλά και το πρώτο δράμα των τελικών: η Βραζιλία χάνει τον τίτλο από την Ουρουγουάη με 2-1! Στο γήπεδο συμβαίνουν δύο αυτοκτονίες και πολλές μέσα στο Ρίο! Ο τερματοφύλακας των ηττημένων Μπαρμπόσα θεωρείται υπεύθυνος της ήττας και φυγαδεύεται από φίλους, αμέσως με πλοίο για την Πορτογαλία. Θα γυρίσει πίσω μετά από 40 χρόνια, όμως γνωρίζει τον κατατρεγμό και πεθαίνει λίγο αργότερα, ξεχασμένος σ’ ένα μικρό χωριό.
Ο ρόλος του Ιταλού δικτάτορα ήταν -όπως λένε οι πληροφορίες- ιδιαίτερα «χρήσιμος» στα Μουντιάλ του 1934 και 1938. Στο πρώτο που έγινε στην Ιταλία, οι διαιτητές που είχαν ιδιαίτερη φιλοξενία, σπρώχνουν την Ιταλία στον τελικό και κερδίζουν στην παράταση τους Τσέχους με 2-1. 50.000 φίλαθλοι και όλοι οι νικητές χαιρετούν φασιστικά το δολοφόνο δικτάτορα Μουσολίνι. Το 1938 οι Ιταλοί παίκτες με λιγότερη βοήθεια και πολλή τύχη κερδίζουν στον τελικό τους Ούγγρους με 4-2 και χαιρετούν φασιστικά τον Μουσολίνι, που ήταν παρών. Μια ατυχία και μια τύχη: ο Αργεντίνος μέσος Μόντι θα χάσει τον τελικό, μετά την ήττα της ομάδας του από την Ουρουγουάη. Τέσσερα χρόνια και εφόσον έφυγε για την Ιταλία και πολιτογραφήθηκε Ιταλός, γίνεται πρωταθλητής. Πόσα αλήθεια αδέρφια στέφθηκαν παγκόσμιοι πρωταθλητές; Με τη σειρά λοιπόν, Φριτς και Ότμαρ Βάλτερ το 1954 με τη Γερμανία. Τζάλμα και Νίλτον Σάντος δύο (1958 & 1962). Ακόμη, ο Τζάλμα είχε συμμετοχή σ’ άλλα δύο και ο Νίλτον σ’ ένα. Μπόμπι και Τζάκι Τσάρλον μια (1966).
Το 1962 στα γήπεδα της Χιλής κάνει για πρώτη φορά την εμφάνισή της η τηλεόραση σε άσπρο-μαύρο. Τέσσερα χρόνια μετά στην Αγγλία η χρωματιστή. Οι αντίπαλοι Σαλβαδόρ – Ονδούρα στα προκριματικά του 1970 προτιμούν να λύσουν τις διαφορές σ’ ένα πόλεμο με 10.000 νεκρούς. Ο Μεξικανός τερματοφύλακας Αντόνιο Καρβαχάλ περνάει στην ιστορία του θρύλου, καθώς παίρνει μέρος σε πέντε Μουντιάλ (1950 – 1966). Αργότερα, το πετυχαίνουν οι Ματέους (Γερμανία), Μάρκιεζ (Μεξικό), Μέσσι (Αργεντινή). Ο Ουρουγουανός Λομπάρντι ήταν ο διαιτητής που σφύριξε στο πρώτο παιχνίδι Μουντιάλ και ο Βέλγος Λανζενό στον πρώτο τελικό. Η Ουρουγουάη, ολυμπιονίκης ποδοσφαίρου, στους Ολυμπιακούς, στα 1924-1928, ήταν η πρώτη χώρα που δέχθηκε να φιλοξενήσει και το πρώτο Μουντιάλ του 1930. Δύο σπουδαία ονόματα του Μουντιάλ κατέχουν ένα σπουδαίο επίτευγμα: ο κορυφαίος αμυντικός Μπεκενμπάουερ (Γερμανία) και ο Βραζιλιάνος επιθετικός Ζαγκάλο είναι οι μοναδικοί που πέτυχαν τον τίτλο του πρωταθλητή σαν παίκτες, αλλά και σαν προπονητές.
Εκτός από τον Μεξικάνο Καρβαχάλ ακόμη ένας ποδοσφαιριστής είχε πέντε συμμετοχές σε τελικές φάσεις: ήταν ο Γερμανός Λόταρ Ματέους. Ο Γερμανός Κλόζε είναι ο πρώτος σκόρερ των τελικών με 16 γκολ και 4 συμμετοχές, ακολουθούν ο συμπατριώτης του Μίλλερ (14), ο Γάλλος Φουτέν (13) σε μία -όμως- εμφάνιση (1958) και ο Ούγγρος Κότσις με 11 τέρματα. Το 1962 τη διοργάνωση πήρε η Χιλή. Ένα χρόνο όμως πριν σεισμός γκρέμισε σπίτια, γήπεδα κτλ. Από τα ερείπια όμως και με σκληρή προσπάθεια, οι Χιλιανοί κατάφεραν να πραγματοποιήσουν μια αξιοπρεπή διοργάνωση. Εδώ, πριν μερικά χρόνια ένα κλειστό κολυμβητήριο θλιβερά κόμματα (ΝΔ & ΠΑΣΟΚ) έκαναν ένα χρόνο να το τελειώσουν. Το 1978 η Αργεντίνικη χούντα του Βιτέλα παίρνει (πώς άραγε;) τη διοργάνωση και τη κερδίζει. Άξια; Υπάρχουν αμφιβολίες… Η διαιτησία βοηθάει. Αργεντινή και Βραζιλία φτάνουν στα ημιτελικά. Η διαφορά των τερμάτων ίδια. Οι αγώνες τους ορίστηκαν την ίδια ώρα, έτσι η Βραζιλία κερδίζει με 3-1 την Πολωνία, όμως η συνάντηση Αργεντινής – Περού άλλαξε ξαφνικά την ώρα διεξαγωγής. Οι γηπεδούχοι χρειάζονται τέσσερα γκολ διαφορά για να πάνε στον τελικό. Βάζουν όμως για σιγουριά έξι και προκρίνονται στον τελικό. Όποιος είδε σε βίντεο το παιχνίδι αυτό ακόμη γελάει σ’ όλο τον πλανήτη. Πολλοί Περουβιανοί παίκτες αγωνίζονταν σε ομάδες της Αργεντινής και ο νοών νοείτο… Αργότερα, όταν έπεσε η χούντα, η εφημερίδα «Λα Βός» αποκάλυψε το σκάνδαλο, που μετρούσε σε εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια. Με πέντε τίτλους συνολικά η Βραζιλία κατέχει το ρεκόρ, ακολουθεί μ’ έναν λιγότερο η Γερμανία.
Κώστας Κουγιουμτζόγλου
