Διαβάζοντας τις κοινοποιήσεις της συνέντευξης του Ομότιμου Καθηγητή Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών Κίμωνα Χρηστάνη στα Μακεδονικά Νέα σχετικά με την κατάσταση στα Τενάγη των Φιλίππων, ανησυχώ βαθύτατα όσον αφορά το μέλλον της ευρύτερης περιοχής. Ανησυχώ, όχι ως ειδικός στη γεωπονία, ούτε ως αγρότης, αλλά ως πολίτης του Δήμου Παγγαίου και ως εκπαιδευτικός…
Σε πρόσφατη αναφορά του, ο Ομότιμος Καθηγητής, που παρακολουθεί στενά το φαινόμενο στην περιοχή εδώ και πολλές δεκαετίες, αναφέρει ουσιαστικά ότι η αποστράγγιση και η χρήση εν γένει της γης στην περιοχή είναι ΜΗ ΒΙΩΣΙΜΕΣ, καθώς το έδαφος υποχωρεί (σε κάποια σημεία έχει υποχωρήσει έως και 7 μέτρα) και τα πλημμυρικά φαινόμενα θα είναι ολοένα και πιο έντονα. Συνεπώς, η καλλιέργεια της γης θα γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη, πιθανώς ακόμη και αδύνατη σε ορισμένες εκτάσεις. Άλλωστε, μπήκε Ιούνιος και τα Τενάγη παραμένουν… λίμνη.
Η παραπάνω επιστημονική διαπίστωση κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, όχι μόνο για τους αγρότες της περιοχής, αλλά για το σύνολο των κατοίκων των Δήμων που πλήττονται και ευρύτερα της χώρας μας. Εξηγώ τους λόγους: Εφόσον η καλλιέργεια γης γίνεται δύσκολη ή αδύνατη, οι κατευθύνσεις που απομένουν στον οικονομικό τομέα είναι ελάχιστες, καθώς το εμπόριο δεν προκόβει πια (τα καταστήματα κλείνουν συνεχώς), ενώ και ο τουριστικός τομέας αναπτύσσεται σε πολύ συγκεκριμένες περιοχές, βασικά στις παραθαλάσσιες. Να επισημανθεί δε ότι ο τουρισμός δεν μπορεί να είναι ο μοναδικός παράγοντας ανάπτυξης ενός τόπου λόγω πολλών αστάθμητων παραγόντων…
Επειδή ως Σύμβουλος Εκπαίδευσης Καβάλας και Έβρου βιώνω ή μαθαίνω μέσα από συζητήσεις την ερήμωση της επαρχίας, όπως αποτυπώνεται στη δραματική μείωση των μαθητών στα σχολεία, πολύ φοβάμαι ότι, αν δεν δοθούν λύσεις στα Τενάγη, ο κίνδυνος σταδιακής οικονομικής και πληθυσμιακής αποδυνάμωσης της περιοχής είναι υπαρκτός. Τέτοια φαινόμενα ήδη παρατηρούνται έντονα στον βόρειο Έβρο, αλλά και γενικά στην ηπειρωτική επαρχία των γειτονικών νομών μας. Αυτή η μείωση του μαθητικού πληθυσμού δεν οφείλεται μόνο στο δημογραφικό πρόβλημα (που τεκμηριώνεται από τη μείωση του γενικού πληθυσμού της χώρας), αλλά και στη μετακίνηση του κόσμου… παραθαλάσσια, μάλλον λόγω περισσότερων επαγγελματικών διεξόδων που συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με τον τουρισμό.
Για να μην μακρηγορώ, υπάρχει ο κίνδυνος το νερό στα Τενάγη να αποδειχτεί «φωτιά» για την περιοχή, οδηγώντας την σε σταδιακή ερήμωση. Θα είναι τεράστια ζημιά για τον τόπο και τη χώρα μας γενικά, γιατί πρόκειται για μια περιοχή με μακραίωνη ιστορία και τεράστια προσφορά στον πολιτισμό…
Για τους παραπάνω λόγους είναι απολύτως απαραίτητη η άμεση ανάληψη μέτρων για ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ της περιοχής με αντίστοιχα βιώσιμες διεξόδους στους πολίτες της περιοχής, πριν είναι πολύ αργά. Χρειάζεται άμεσα ένας ολοκληρωμένος διαδημοτικός και επιστημονικός σχεδιασμός για τα Τενάγη, με τη συμμετοχή της Πολιτείας, της Περιφέρειας, των Δήμων, των αγροτών και της επιστημονικής κοινότητας. Δεν αρκούν οι αποζημιώσεις και οι αποσπασματικές παρεμβάσεις. Χρειάζεται σχέδιο βιώσιμης μετάβασης για την περιοχή.
Μανόλης Κουσλόγλου, PhD, MSc, MEd
Σύμβουλος Εκπαίδευσης Φυσικών Επιστημών Καβάλας – Έβρου
