Θλίβομαι και αναρωτιέμαι κυριολεκτικά, πόσο σοβαρή είναι η κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας, με την απώλεια ανθρώπινου δυναμικού και κυρίως νέων ανθρώπων με τόσο άστοχο τρόπο…
Δεν μπορεί να τα χωνέψει νους ανθρώπου πως δεν περνά στιγμή μπορώ να πω, πως κάποιος χάνεται. Η αναρχία κτυπά κόκκινο στον Ελλαδικό χώρο μας και η πολιτεία αμέριμνα παρακολουθεί σα θεατής μπορώ να πω. Η οικογενειακή ηρεμία βάλλεται από παντού. Δεν τολμά νέος άνδρας ή γυναίκα να σκεφτεί το Άγιο Μυστήριο του Γάμου και τη δημιουργία οικογένειας. Το δημογραφικό πλήττεται κυριολεκτικά, επακόλουθο συνολικά και της οικονομικής κρίσεως που περάσαμε. Και δεν μπορώ να χωνέψω πως όλα τα ανωτέρω κακώς κείμενα είναι αποτέλεσμα της ευλογημένης δημοκρατίας που επικρατεί στη χώρα μας. Παρόλα αυτά όμως που διανύουμε, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία όπως λένε, γιατί ποτέ δεν είναι αργά. Συνολικά ας ξεκινήσουμε να διορθώσουμε όλα τα κακώς κείμενα που έχουν προκύψει. Λαός και πολιτικοί ας παραλείψουν τον εγωισμό τους και ενωμένοι να βαδίσουμε στο εγγύς μέλλον με αισιοδοξία και σίγουρα θα προκύψουν καλύτερες μέρες για την πατρίδα μας.
