21/08/2025
Του Gideon Levy *
Πρέπει να ευχαριστήσουμε τον πρώην επικεφαλής της ισραηλινής Διεύθυνσης στρατιωτικών πληροφοριών, Αχαρόν Χαλίβα, Direzione dei servizi segreti militari israeliani, Aharon Haliva, για την έκθεση-αναφορά «Έγγραφο Χαλίβα», “Documento Haliva“, το οποίο προβλήθηκε προχθές στο Canale 12 TV. Όλοι ασχολούνται τώρα με την ανάλυση της ιστορίας και την απάντηση στις συζητήσεις που έχουν προκύψει, αλλά το κύριο ζήτημα έχει θολώσει από τους αξιολύπητους ξερόλες που παρουσίασαν αυτήν την ιστορία.
Ο Υποστράτηγος Χαλίβα αποκάλυψε την αλήθεια για την κυρίαρχη κουλτούρα, όχι μόνο στον στρατό, αλλά και στην ισραηλινή κοινωνία στο σύνολό της. Είναι ο ίδιος ο Χαλίβα, ο οποίος είναι κατά μία έννοια ένας ήρωας του «κεντροαριστερού» στρατοπέδου, που σκιαγραφεί το πορτρέτο ενός Γενοκτόνου Στρατηγού.
Αποστασιοποιείται από τον Μπεζαλέλ Σμότριτς, χλευάζει τον Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ και επιτίθεται σκληρά στον Νετανιάχου χωρίς επιφυλάξεις, σαν φωτισμένος και προοδευτικός Στρατηγός που είναι. Αλλά σκέφτεται και μιλάει ακριβώς όπως αυτοί.
Τελικά, όλοι είναι υποστηρικτές της Γενοκτονίας. Η διαφορά έγκειται μόνο σε εκείνους που την παραδέχονται και σε εκείνους που την αρνούνται. Στο στρατόπεδο των φωτισμένων, αυτο-κολακευτών στοχαστών στο οποίο ανήκει, ο Χαλίβα έχει αποδειχθεί ένας από τους λίγους που παραδέχονται: «Χρειαζόμαστε μια Γενοκτονία κάθε λίγα χρόνια. η δολοφονία του παλαιστινιακού λαού είναι θεμιτή, ακόμη και απαραίτητη».
Έτσι μιλάει ένας «μετριοπαθής» στρατηγός των IDF. Δεν είναι εξτρεμιστής όπως ο Υποστράτηγος Ντέιβιντ Ζίνι, David Zini ή ο Ταξίαρχος Μπαράκ Χιράμ, Barak Hiram. Δεν είναι ούτε θρησκευόμενος ούτε μεσσιανικός, απλώς ένα καλό παιδί της Χάιφα από την αριστοκρατική γειτονιά Τζαχάλα-Tzahala του Τελ Αβίβ.
Για 40 λεπτά, ο Χαλίβα μίλησε για την ελαττωματική οργανωτική και πολιτική κουλτούρα, πριν φτάσει στην ουσία του ζητήματος: η δολοφονία 50.000 ανθρώπων ήταν «αναγκαία». Η Γενοκτονία ως κληρονομιά για τις μελλοντικές γενιές.
“Για κάθε θύμα της 7ης Οκτωβρίου, πέθαιναν 50 Παλαιστίνιοι. (Ο Χίτλερ ήταν ικανοποιημένος με την αναλογία 10 προς 1.) Δεν έχει σημασία αν είναι παιδιά. Δεν μιλάω για εκδίκηση, αλλά για να μεταδώσουμε ένα μήνυμα στις μελλοντικές γενιές. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. χρειάζονται μια Νάκμπα πού και πού, για να νιώσουν το τίμημα“.
Ο συντονιστής Ντάνι Κούσμαρο και οι ανταποκριτές Γιάρον Άβραχαμ και Νιρ Ντβόρι, Il moderatore Danny Kushmaro e i corrispondenti Yaron Avraham e Nir Dvori αγνόησαν αυτά τα κοινότοπα σχόλια. γι’ αυτούς, είναι προφανή.
Όταν ένας προοδευτικός διευθυντής της Διεύθυνσης στρατιωτικών μυστικών υπηρεσιών μιλάει έτσι, αυτό σηματοδοτεί το τέλος της συζήτησης για το αν υπάρχει ή όχι μια Γενοκτονία στη Γάζα, καθώς και της συζήτησης για τους στόχους αυτού του πολέμου. Ήταν ένας Πόλεμος Εξόντωσης, από την αρχή του μέχρι το μακρινό τέλος του.
Αυτό ισχύει και για το «Δεν έχει σημασία αν πρόκειται για παιδιά». Κάποιος που κάποτε μιλούσε με ευαισθησία για τις μητέρες που κοιμούνται καλά στις κλίνες τους επειδή τα παιδιά τους δεν βρίσκονται σε πόλεμο, σε αντίθεση με τις μητέρες που δεν μπορούν να κοιμηθούν επειδή τα παιδιά τους βρίσκονται στη Γάζα, τώρα υποστηρίζει αδιάφορα τη Δολοφονία των Παιδιών.
Οι παλαιστίνιες μητέρες δεν έχουν πια κρεβάτια. οι περισσότερες από αυτές δεν έχουν πλέον παιδιά. Αλλά για τον Χαλίβα, τα παιδάκια δεν έχουν καμία σημασία. Αυτά είναι τα λόγια ενός Στρατηγού που είχε προηγουμένως επαινέσει η Ράγια Γιαρόν-Καρμέλι, Raya Yaron-Carmeli, εκπρόσωπος του αντιπολεμικού κινήματος Machsom Watch.
Διηγήθηκε ότι, ενώ ήταν Διοικητής Ταξιαρχίας στη Δυτική Όχθη, ο καλός Χαλίβα εμφανίστηκε κάποτε σε ένα σημείο ελέγχου που ονομαζόταν «σημείο ελέγχου των παιδιών» και είπε στους στρατιώτες να συμπεριφέρονται με σεβασμό. Το μόνο που έλειπε ήταν οι καραμέλες από την τσέπη του. Και τώρα, «τα παιδιά δεν έχουν σημασία».
Σαν να μην έφταναν τα λόγια του Στρατηγού, επιπλέον, εξίσου πειστικά, επιβεβαιωτικά στοιχεία μπορούν να βρεθούν στα λόγια της συζύγου του Αρχηγού του Επιτελείου της 7ης Οκτωβρίου.
Η Sharon Halevi δήλωσε σε ραδιοφωνική εκπομπή ότι ο σύζυγός της έφυγε από το σπίτι τους εκείνο το πρωί με τα Tefillin του** και μια υπόσχεση στη σύζυγό του: «Η Γάζα θα αποδεκατιστεί».
Αυτό συνέβη το πρωί της 7ης Οκτωβρίου 2023. (**Τεφιλίν είναι δύο μικρά δερμάτινα κουτιά που οι εβραίοι άνδρες δένουν στα αριστερά τους χέρια και κεφάλια κατά τη διάρκεια της πρωινής προσευχής, εκτός από το Σάββατο, Shabbat και τις αργίες. Μέσα σε αυτά τα κουτιά υπάρχουν φύλλα περγαμηνής με αποσπάσματα από την Τορά, Torah γραμμένα πάνω τους)
Τι κάνεις με έναν στρατό του οποίου οι διοικητές παραδέχονται ότι διεξάγουν έναν Πόλεμο Εξόντωσης; Πώς μπορείς να ζεις με την ιδέα ότι η Γενοκτονία ήταν ο αληθινός και πρωταρχικός αρχικός στόχος αυτού του πολέμου; Όχι μια οποιαδήποτε Γενοκτονία, αλλά μια που διαπράττεται κάθε λίγα χρόνια;
Όχι, Χαλίβα, το αίσθημα ενοχής σου για την 7η Οκτωβρίου επισκιάζεται από ένα άλλο πρόβλημα. Ναι, προειδοποίησες, όχι, δεν το έκανες. αλλά αφιέρωσες όλα σου τα χρόνια στην ιδέα της βάναυσης διακυβέρνησης ενός άλλου λαού, και τώρα λες ότι χρειαζόμαστε μια Γενοκτονία κάθε λίγα χρόνια.
Για αυτό, θα πρέπει να εκτοπιστείς [1] στη Χάγη, [στο Διεθνές Δικαστήριο, σ.τ.μ.]. Per questo dovresti essere deportato all’Aja.
* από την Haaretz, 17 αυγούστου 2025
[1]. «Να εκτοπιστείς», «Essere deportato» στα ιταλικά σημαίνει να καταδικαστείς σε εκτόπιση, δηλαδή να μεταφερθείς και να περιοριστείς σε ένα μακρινό μέρος, συχνά σε στρατόπεδο συγκέντρωσης ή στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας, ως ποινή ή τιμωρία.
Μιχάλης ‘Μίκε’ Μαυρόπουλος contropiano.org
