Πέρασε η Τρίτη του Σεπτέμβρη και μας άφησε στη ψυχή εκείνη την αίσθηση της πίκρας των χαμένων μας ονείρων. Εμάς που συνδέσαμε το όραμά της άλλης Ελλάδας της αναγεννημένης, της καινούργιας που θα ανήκε στους Έλληνες.
Τότε που συναντηθήκαμε στους μπαξέδες της νιότης μας εκείνη την Τρίτη του Σεπτέμβρη του 1974. Τότε, που το όνειρο εκείνο έγινε ένα μεγάλο κύμα και μια μεγάλη ελπίδα για αλλαγή που σάρωσε τα πάντα και έγινε εξουσία τον ιστορικό εκείνον Οκτώβρη του 1981.
Είδαμε το όνειρο μας να γίνεται πραγματικότητα με μεταβολές όπως αυτές του ΕΣΥ. Μέσα σ’ ελάχιστο χρόνο κατόρθωσε -ο χαρισματικός εκείνος άνθρωπος και μεγάλος ηγέτης- ο Γιώργος Γεννηματάς να μεταβάλει ένα σάπιο σύστημα υγείας σε κάτι πρότυπο, τόσο σε οργάνωση, αλλά και σε νέες δομές και ανθρώπινο δυναμικό άριστο.
Το σπουδαιότερο όμως ήταν ότι το όραμα του Γεννηματά το ενστερνίστηκαν πλήθος αξιόλογων επιστημόνων, τόσο του Εσωτερικού, αλλά και του Εξωτερικού που ήρθαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους «Για την Ελλάδα ρε γαμώτο!».
Είδαμε τότε και το χαρήκαμε ότι στόχος της κυβέρνησης της Αλλαγής ήταν η βελτίωση της θέσης του αδύνατου και του κατατρεγμένου, των τιμημένων απόμαχων της δουλειάς και της ζωής, των απόβλητων της εμφύλιας σύρραξης και της αναγνώρισης της Εθνικής Αντίστασης κατά του κατακτητή.
Όλα αυτά τα επαναστατικά και αδιανόητα για το παρελθόν έγιναν πράξη και εμείς απολαμβάναμε στου καφενέδες την τσικουδιά που μας κερνούσε η επιλογή μας και ήμασταν πανευτυχείς.
Είδαμε στην αρχή να ισχύουν τα υποσχεθέντα για αξιοκρατία και ευνομία. Το κράτος δεν ήταν λάφυρο του κόμματος αλλά για να εξυπηρετεί τον πολίτη και μπορώ να το επιβεβαιώσω όταν μετά τις εκλογές του 1981 ο Ηλίας Παπαδόπουλος πρωτοεκλεγής βουλευτής ήρθε να μας ευχαριστήσει για την εκλογή του σα βουλευτής και του έθεσαν ένα αίτημα για κάποια εξυπηρέτηση, με στόμφο μας είπε «Αυτά ήταν στο παρελθόν, εμείς τα αλλάζουμε όλα!».
Άλλαξαν όλα, ακόμη και η ΝΔ τότε μπήκε στο κλίμα της νέας εποχής και η πολιτική της έγινε περισσότερο κοινωνική με κάποια στελέχη της να κατηγορούνται για «Σοσιαλμανία».
Ήρθαν όμως τα πράγματα έτσι και το σπουδαίο εκείνο κίνημα που συναντήσαμε στους μυρωδάτους μπαξέδες της τρίτης εκείνου του Σεπτέμβρη αλλοιώθηκε. Στο κυνήγι της εξουσίας έχασε την αγνότητα του, την καθαρότητά του, το άρωμα του μεταβλήθηκε σ’ ένα καθαρά αστικό κόμμα εξουσίας και μετήλθε όλα τα τερτίπια της μεσοαστικής τάξης για την διατήρηση της εξουσίας.
Αλώθηκε εκ των έσω δυστυχώς! Στα ρουσφέτια πολλές φορές ξεπέρασε και τους παλαιοκομματικούς και στα γραφεία των βουλευτών υπήρχε το αδιαχώρητο. Ήρθε και ο συρφετός των συνδικαλιστών που έφερε την πλήρη απαξίωση όλων εκείνων των τομών αξιοσύνης.
Στο τέλος έπαψε να υπάρχει το όνειρο της αλλαγής. Όλα υποτάχτηκαν στους κανόνες του φιλελευθερισμού, με την μια ή την άλλη πλευρά και ήρθαν και τα σοβαρά ολισθήματα του Τσοχατζόπουλου και του Παπαντωνίου για να σβήσει ολοκληρωτικά το όνειρο.
Έτσι χάθηκαν εκείνοι οι δροσεροί μπαξέδες της νιότης μας στους οποίους πια δεν θα είχε κανένα νόημα να συναντηθούμε. Τι να πούμε άλλωστε, μας τα ομολόγησε καθαρά τότε από το Καστελόριζο ο Γιώργος Παπανδρέου: «Σας Πτωχεύσαμε!».
Και είναι αλήθεια ότι η πτώχευση τότε δεν ήταν μόνο οικονομική αλλά και ηθική και πνευματική και πολιτική.Ήταν μια εθνική κατάπτωση πρωτοφανής που τα αποτελέσματά της ταλάνισαν τον λαό μας και κύριο υπεύθυνο για την κατάντια αυτή ήταν το πολιτικό προσωπικό αυτής της χώρας.
Το ΠΑΣΟΚ είναι αλήθεια ότι πλήρωσε υπέρμετρα αυτήν την κρίση σε σχέση με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις που συμμετείχαν στην διαχείριση των πραγμάτων στην χώρα. Αποψιλώθηκε από το υπέροχο πολιτικό προσωπικό του και δυστυχώς η σημερινή του προσπάθεια ανάκαμψης δε βρίσκει την ανταπόκριση που θα ήθελε στις λαϊκές μάζες.
Δεν το εμπιστεύονται οι πολίτες. Κανείς δεν μπορεί σήμερα να προβλέψει με μεγάλη βεβαιότητα ότι θα μπορέσει να πρωταγωνιστήσει στην πολιτική σκηνή της χώρας μας με την σημερινή του σύνθεση.
Τι ξέρεις όμως μπορεί να βρεθεί το πρόσωπο που θα ξαναζωντανέψει το όνειρό και να ξαναβρεθούμε στους δροσερούς μπαξέδες της νιότης μας για να πιούμε την τσικουδιά της ανάστασης. Τι ξέρεις μπορεί!
Παναγιώτης Φώτου
