Κείμενο Χρήστου Αρβανιτόπουλου
Όποιος διάβασε την τελευταία Υπουργική Απόφαση (20 σελίδες, 24 άρθρα) για τις εκπαιδευτικές δράσεις μαθητών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης εκτός σχολείου μία φράση τριών μόνο λέξεων θα του έρθει στο μυαλό “μα είναι δυνατόν”;
Εν συντομία, συγκρότηση Επιτροπής Οργάνωσης και Υλοποίησης Εκπαιδευτικών Δράσεων, πρακτικά και εκθέσεις, προσκλήσεις εκδήλωσης ενδιαφέροντος για τις μετακινήσεις, διαβίβαση στοιχείων σε διάφορες υπηρεσίες, έλεγχο λειτουργίας εγκαταστάσεων και παρεχόμενων υπηρεσιών, επίβλεψη της τήρησης ορίων ταχύτητας κλπ, κλπ
Προφανώς η Πολιτεία, μέσω του καθ’ ύλην αρμόδιου Υπουργείου Παιδείας δεν έχει καταλάβει ότι το σχολείο πέρα από όποια παροχή γνώσης, με όποιον τρόπο και αν γίνεται, έχει καταστεί υπεύθυνο για διαχείριση κρίσεων που μεταφέρονται μέσα στο σχολείο και σαφώς δεν προκαλούνται από τους διδάσκοντες εκπαιδευτικούς.
Σήμερα το δύσκολο και απαραίτητο είναι να μάθουμε στους μαθητές και τους γονείς τους την ορθή αντιμετώπιση των ανθρώπινων διενέξεων και συγκρούσεων να τους μεταλαμπαδεύσουμε την αξία του διαλόγου για την αποφυγή των επιθετικών συμπεριφορών. Δεν βοηθά καθόλου η αχρείαστη γραφειοκρατία, απομακρύνει τους εκπαιδευτικούς από το ρόλο τους και καθιστά το σχολείο δυσκίνητο και αναποτελεσματικό.
